Zastosowanie soli fizjologicznej i tlenu w nowej technologii mikrodermabrazji

2023.12.31 | Publikacje naukowe

The use of physiological saline and oxygen in the new microdermabrasion technology
MARZENA GLINKA, AGNIESZKA DANA
Oddział Kosmetologii Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Streszczenie

Wprowadzenie. Niektóre defekty występujące na skórze twarzy i ciała można zlikwidować bądź zmniejszyć za pomocą różnych metod złuszczania powierzchownych warstw skóry, o czym wiedziano już od najdawniejszych czasów (np. stosując kamień pumeksowy, piasek pustynny czy nakładając owoce cytrusowe). Obecnie w gabinetach kosmetologicznych wykonuje się różne zabiegi złuszczania, które dzielimy na chemiczne, enzymatyczne, mechaniczne i laserowe. Jedną z metod mechanicznego usuwania warstw naskórka jest mikrodermabrazja, która w ostatnich latach zyskała na popularności i to zarówno wśród kosmetologów jak i wśród pacjentów. Szczególną innowacją w dziedzinie kosmetologii jest mikrodermabrazja tlenowa, w której elementem złuszczającym naskórek jest strumień soli fizjologicznej i tlenu. Cel. Celem obecnego projektu badawczego była ocena skuteczności innowacyjnej metody złuszczania powierzchownych warstw skóry w wybranych defektach skóry. Materiał i metody. Narzędziem do realizacji badania był aparat do mikrodermabrazji tlenowej CRISS HYDROXY produkcji AYCOM Polska. Serię zabiegów wykonano u 80 probantów w wieku od 29 do 49 lat:

  • w tym 40 osób ze skórą mieszaną i tłustą, 10 – z tendencją do rozszerzania i pękania naczyń krwionośnych, 20 – z cellulitem i 10 – ze skórą wrażliwą i z widocznymi zmarszczkami.

Wyniki. U wszystkich probantów, którzy byli poddawani zabiegowi mikrodermabrazji tlenowej, wystąpiły pozytywne efekty, takie jak poprawienie kolorytu skóry, zmniejszenie plam pigmentacyjnych, wzmocnienie naczyń krwionośnych, uelastycznienie i nawilżenie skóry oraz spłycenie blizn potrądzikowych i zmarszczek. Wnioski. Mikrodermabrazja tlenowa jest skutecznym zabiegiem w zmniejszaniu bądź likwidowaniu wielu zmian skórnych. Ponadto jest zabiegiem podnoszącym efektywność stosowania preparatów kosmetycznych, dlatego warto stosować go w terapiach skojarzonych z innymi zabiegami kosmetycznymi.

Wprowadzenie

Niektóre defekty występujące na skórze twarzy i ciała można zlikwidować za pomocą różnych metod złuszczania powierzchownych warstw skóry, o czym wiedziano już od najdawniejszych czasów. Mianowicie starożytni Egipcjanie wykorzystywali dermabrazję, stosując mieszaninę piasku pustynnego z ekstraktami i olejami roślinnymi. Asyrobabilończycy wyrównywali strukturę skóry poprzez nakładanie owoców cytrusowych, sfermentowanego wina, kwasu mlekowego oraz wyciągów z roślin oraz wykorzystywali mechaniczne metody złuszczania naskórka, stosując kamień pumeksowy. Również starożytni Rzymianie i Grecy stosowali różne substancje naturalne w celu poprawy wyglądu skóry. W zależności od mechanizmu usuwania naskórka, złuszczanie dzielimy na chemiczne (np. a-hydroksykwasy, β-hydroksykwasy), enzymatyczne (np. papaina, bromelina), mechaniczne (np. mikrodermabrazja, delikatnie złuszczające scruby z drobinkami zmielonych pestek owoców czy kuleczkami polietylenowymi) oraz laserowe. Mikrodermabrazja jest metodą od niedawna stosowaną w kosmetologii, która polega na kontrolowanym oraz stopniowym ścieraniu warstwy po warstwie naskórka. Dotychczasowo w aparatach do mikrodermabrazji wykorzystywano głównie dwa materiały ścierne: kryształki tlenku glinu oraz głowice diamentowe [2, 3]. Obecnie nowością jest stosowanie zupełnie innowacyjnej mikrodermabrazji, nie wykorzystującej elementów stałych lecz roztwór soli fizjologicznej z tlenem.

Technika działania oxydermabrazji

Główną metodą stosowaną w mikrodermabrazji tlenowej (oxydermabrazji) jest dwufazowy strumień, składający się z mikrokropelek roztworu soli fizjologicznej (0,9% NaCl) i tlenu (tlen techniczny sprężony) aplikowany za pomocą specjalnie skonstruowanej dyszy. Strumień tlenu i soli z prędkością ok. 200 m/s złuszcza naskórek w optymalnej odległości dyszy od skóry 0,5-1 cm. Zabieg mechanicznego usuwania warstw naskórka polega na powolnym przesuwaniu dyszy tuż nad powierzchnią skóry, co umożliwia pracę w warunkach maksymalnej sterylności i higieny. Głębokość mikrodermabrazji zależy od użytego ciśnienia, jak również od ilości powtórzeń i szybkości przesuwania dyszy nad powierzchnią skóry. Dyszę można przesuwać kilka razy w jednym miejscu, oczywiście uwzględniając intensywność użytego ciśnienia, miejsce poddawane zabiegowi oraz efekt, jaki chcemy uzyskać (peeling głęboki, powierzchowny). Przy pierwszym zabiegu należy zredukować liczbę powtórzeń w celu sprawdzenia reakcji skóry.

Wskazania do stosowania mikrodermabrazji tlenowej

Podstawowym działaniem mikrodermabrazji tlenowej jest złuszczanie powierzchownych warstw naskórka. Dzięki temu następuje poprawa jakości stanu skóry (struktura i kolor), zmniejszenie rozszerzonych ujść gruczołów łojowych. Poprzez usuwanie warstw rogowych naskórka pobudzany jest proces naskórkowania, czyli gojenie się naskórka. Wielokrotnie powtarzane zabiegi stymulują również przebudowę skóry właściwej, tzn. pobudzają syntezę włókien kolagenowych i elastycznych (remodeling). Dzięki temu następuje zwiększenie elastyczności skóry i spłycenie powierzchownych zmarszczek [4]. Mikrodermabrazja tlenowa, złuszczając warstwę rogową naskórka, przyspiesza usunięcie zaskórników; zmniejsza łojotok oraz działa na bakterie beztlenowe Propionibacterium acnes, obecne w dużych ilościach w ujściach gruczołów łojowych, dlatego podstawowym wskazaniem do mikrodermabrazji są łagodne formy trądziku pospolitego. Dodatkowo, usuwając warstwę rogową naskórka, oxydermabrazja ułatwia penetrację stosowanych miejscowo leków i kosmetyków [5]. Mikrodermabrazja znalazła zastosowanie także w walce z nadmiernym rogowaceniem skóry; rozszerzonymi ujściami gruczołów łojowych oraz z przebarwieniami pozapalnymi. Dzięki zjawisku remodelingu stosowana jest także jako metoda rewitalizacji skóry, spłycania zmarszczek i likwidacji blizn [6,7].

Oprócz złuszczania naskórka w mikrodermabrazji wykorzystuje się terapię zimnem. Mianowicie tlen w podciśnieniu daje efekt ochładzania skóry, czego skutkiem jest w pierwszej fazie pobudzenie receptorów zimna w skórze, które z kolei stymulują zakończenia układu współczulnego w ścianach naczyń i naczynia się kurczą. Zmniejsza się krążenie tętnicze, żylne i chłonne w obrębie skóry i tkanki podskórnej. Wszelkie procesy metaboliczne ulegają zahamowaniu. Dochodzi do czasowego niedokrwienia wszystkich powierzchownych struktur tkankowych, także obwodowego układu nerwowego. W fazie pierwszej reakcji tkanek na oziębienie jest również zmniejszenie wrażliwości receptorów czucia, zahamowanie produkcji mediatorów bólu i zapalenia. Natomiast ulega zwiększeniu napięcie mięśni szkieletowych. Im niższa jest temperatura działająca na tkankę, tym silniejsza i szybsza jest faza pierwsza, szczególnie skurcz naczyń krwionośnych, co wykorzystuje się do zminimalizowania skutków urazu (krwawienie, wysięk). Zimno zmniejsza również odczuwanie bólu, co jest wielką zaletą mikrodermabrazji tlenowej nad korundową czy diamentową, ponieważ pacjent nie odczuwa żadnego bólu czy dyskomfortu. W skutecznej terapii likwidowania czy zmniejszania zmian skórnych ma duże znaczenie umyślnie wywołanej drugiej fazy reakcji tkanki na zimno stosowane miejscowo. Mianowicie w drugiej fazie obserwuje się zjawiska przeciwne do fazy pierwszej, tzn. układ naczyniowy skóry i tkanki podskórnej ulega poszerzeniu. Oprócz lokalnego przekrwienia obserwuje się wzmożenie procesów metabolicznych, zmniejszenie napięcia mięśniowego. W związku z powyższym, czas aplikacji zimna w przypadku urazów, musi być odpowiednio długi, żeby po jego ustaniu faza przekrwienia nie pogorszyła ponownie skutków urazu [8,9].

Dodatkowym atutem stosowania oxydermabrazji jest terapia tlenem, prowadząca do obkurczenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia obrzęku uszkodzonych tkanek, pobudzenia proliferacji fibroblastów, aktywacji tworzenia naczyń krwionośnych, hamowania rozwoju bakterii beztlenowych, wzrostu zależnej od komórek obojętnochłonnych aktywności przeciwbakteryjnej. Dlatego oxydermabrazja dotlenia, poprawia krążenie krwi, wspomaga mechanizmy odpornościowe, zmniejsza obrzęki, przyspiesza gojenie się ran [10,11,12].

Przeciwwskazania do mikrodermabrazji tlenowej:

  • Zakażenia bakteryjne skóry np.: liszajec zakaźny;
  • Zakażenia wirusowe skóry np.: brodawki, opryszczka, mięczak zakaźny;
  • Zakażenia grzybicze skóry;
  • Nowotwory skóry;
  • Znamiona barwnikowe;
  • Naczyniaki jamiste;
  • Zranienia, zadrapania i inne uszkodzenia skóry;
  • Terapia doustnymi preparatami izotretynoiny (w okresie leczenia i minimum 3 miesiące po jego zakończeniu);
  • Trądzik krostkowy, ropowiczy, skupiony;
  • Skłonność do keloidów;
  • Skóra powiek;
  • Przewlekłe zapalenie zatok, jeśli zabieg wykonywany jest na twarzy.

Cel

Celem obecnego projektu badawczego była ocena skuteczności innowacyjnej metody złuszczania powierzchownych warstw skóry w wybranych problemach skórnych, takich jak skłonność do rozszerzania i pękania naczyń krwionośnych, I stopień trądziku różowatego, cellulit, skóra mieszana i łojotokowa oraz skóra wrażliwa, odwodniona z widocznymi zmarszczkami wokół oczu i zaznaczoną bruzdą nosowo-policzkową.

Materiał i metody

Narzędziem do realizacji badania był aparat do mikrodermabrazji tlenowej CRISS HYDROXY produkcji AYCOM Polska. Serię zabiegów wykonano u 80 probantów w wieku od 29 do 49 lat, w tym 40 osób ze skórą mieszaną i tłustą, 10 – z tendencją do rozszerzania i pękania naczyń krwionośnych, 20 – z cellulitem i 10 – ze skórą wrażliwą i z widocznymi zmarszczkami.

Wyniki

  1. Cera mieszana i łojotokowa W przypadku cery łojotokowej i mieszanej zabieg był wykonywany na skórze twarzy ciśnieniem 3-5 barów przez ok. 15 minut w odstępach 2-tygodniowych. W przypadku istniejących stanów zapalnych stosowano ciśnienie 1-2 bary i wykonywano zabieg 1-2 razy w tygodniu. We wszystkich przypadkach skóra uległa znacznemu rozjaśnieniu, zmniejszyło się rogowacenie naskórka. Nastąpiła stabilizacja pracy gruczołów łojowych. Skóra uległa znacznemu wygładzeniu, poprawiła się jej elastyczność i nawilżenie. W przypadku istniejących stanów zapalnych, uległy one stopniowemu zmniejszeniu i ustępowały bez pozostawienia śladów w postaci blizn i przebarwień. Stosowane po mikrodermabrazji tlenowej zabiegi kosmetyczne dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjentów wykazywały wyższą efektywność.
  2. Skóra ze skłonnością do rozszerzania naczyń krwionośnych oraz z objawami początkowej fazy trądziku różowatego W grupie pacjentów ze skłonnością do rozszerzania naczyń kapilarowych i trądzikiem różowatym stosowano ciśnienie 1-3 bary w zależności od indywidualnych reakcji skóry przez 5 do 10 minut, wykonując zabiegi raz w tygodniu. Zaczerwienienie po wykonanym zabiegu utrzymywało się ok. 30-50 minut, przy czym skóra cały czas pozostawała chłodna. Po między 5 a 10 zabiegiem zaobserwowano, że odczyn rumieniowy jest znacznie słabiej nasilony i czas jego utrzymywania ulegał skróceniu do ok. 15-20 minut. W tym przypadku również zauważono zwiększoną efektywność zabiegów pielęgnacyjnych.
  3. Cellulit W grupie pacjentów z cellulitem zabieg wykonywano 2-3 razy w tygodniu na okolice ud, bioder, pośladków i brzucha. Zabieg był wykonywany ciśnieniem 7-8 barów. W zależności od stopnia nasilenia cellulitu i struktury mięśniowej pacjenta, czas trwania zabiegu wahał się od 20 do 40 minut. Zabieg ten widocznie przyspieszał redukcję tkanki cellulitowej. Dawał znacznie widoczniejsze efekty niż masaż klasyczny stosowany w tego typu zabiegach. Wyraźnie zwiększał wchłanianie preparatów stosowanych bezpośrednio po mikrodermabrazji. W okresie systematycznie wykonywanych zabiegów (20-30) nastąpiła redukcja tkanki cellulitowej o 2-3 cm w obwodzie ud, a około 5-7 cm w obwodzie bioder.

Skóra wrażliwa, odwodniona z widocznymi zmarszczkami W grupie pacjentów z wrażliwą, nadmiernie przesuszoną, łuszczącą się skórą z widocznymi zmarszczkami zabieg wykonywano co 2 tygodnie, stosując ciśnienie 2-4 bary. Skóra uległa znacznemu wygładzeniu, ustąpił problem łuszczenia. Koloryt rozjaśnił się, cera wizualnie i dotykowo stała się gładsza, bardziej elastyczna. Wyczuwalnie zwiększyło się jej nawilżenie. Zmniejszyła się również ilość i głębokość zmarszczek i bruzd. Reakcje nadwrażliwości uległy znacznemu osłabieniu. Pacjentki zwróciły uwagę na podniesienie efektywności wcześniej przez nie stosowanych preparatów kosmetycznych. Również preparaty i zabiegi zastosowane bezpośrednio po mikrodermabrazji tlenowej były znacznie skuteczniejsze.

Wnioski

  1. Zabiegi złuszczania naskórka wykonywane metodą mikrodermabrazji tlenowej przyniosły pozytywne efekty u całej grupy badanej bez względu na istniejący problem skórny.
  2. Skóra po zabiegach uległa rozjaśnieniu, zmniejszyły się plamy pigmentacyjne.
  3. Skóra u poszczególnych pacjentów stała się gładka, lepiej nawilżona.
  4. Po serii zabiegów spłyceniu uległy drobne blizny potrądzikowe, jak również zmarszczki.
  5. Mikrodermabrazja tlenowa wzmacnia naczynia krwionośne.
  6. Mikrodermabrazja tlenowa doskonale podnosi efektywność stosowania preparatów kosmetycznych, z tego względu może być stosowana jako zabieg poprzedzający klasyczne zabiegi kosmetyczne, takie jak zabiegi nawilżające, odżywcze, rewitalizujące itp.
  7. Żaden z pacjentów nie odczuwał bólu ani dyskomfortu wynikającego z przeprowadzonych zabiegów, co więcej wszyscy probanci byli usatysfakcjonowani efektami.

Piśmiennictwo / References

  1. Sarwer DB, Crerand CE. Body image and cosmetic medical treatments. Body Image 2004; 1: 99-111.
  2. Mandy SR. Dermabrasion. Seminars in Cutaneous Medicine and Surgery 1996, 15; 3: 162-169.
  3. Tsai RY, Wang CN, Chan HL. Aluminum Oxide Crystal Microdermabrasion. Dermatol Surg 1995; 21: 539-542.
  4. Noszczyk M, Noszczyk B. Medycyna piękności. PZWL Warszawa 1999.
  5. Draelos DZ, Ignaciuk A. Kosmeceutyki. Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner Wrocław 2006.
  6. Sadick SN, Finn NA. Nowe zastosowanie technologii microdermabrazji. Dermatologia Estetyczna 2003, 5, I: 12-15.
  7. Gallo G, Bartoletti CA. Mikrodermabrazja z użyciem kryształków tlenku glinu. Dermatologia Estetyczna 2003, 5, 2: 72-78.
  8. Kasprzak W, Mańkowska A. Fizykoterapia, medycyna uzdrowiskowa i SPA. PZWL Warszawa 2008.
  9. Mika T, Kasprzak W. Fizykoterapia. PZWL 2001.
  10. Narożny W, Siebert J. Możliwości i ograniczenia stosowania tlenu hiperbarycznego w medycynie. Forum Medycyny Rodzinnej 2007, 1: 368-375.
  11. Boykin JV. How hyperbaric oxygen therapy helps heal chronic wounds. Nursing 2002; 32, 6: 24.
  12. Claude MM. Kosmetologia i farmakologia skóry. PZWL Warszawa 2008.

______________________________________________________

© Polish Journal of Cosmetology 2008, 11(4): 313-318 www.kosmet.pl
Nadesłano: 06.05.2009 Zakwalifikowano do druku: 29.06.2009

Adres do korespondencji / Address for correspondence

mgr Marzena Glinka Oddział Kosmetologii, Zakład Kosmetologii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi, ul. Lindleya 6, 90-131 Łódź tel. (042) 677-93-15, e-mail: marzena.glinka@umed.lodz.pl

Najnowsze wpisy:

Wigilia w AYCOM Criss

Wigilia w AYCOM Criss

Dzisiaj w AYCOM Criss doświadczyliśmy magii świąt podczas naszej firmowej wigilii. To był dzień pełen radości, śmiechu i oczywiście wspaniałego...

Kategorie:

Udostępnij:

Kontakt

Napisz do nas